Enkele recensies van de studenten Module USLiterature

Sonora Jha- Foreign door MS (prose)

Verlies is de rode draad. Verlies uit het verleden, en verlies dat in het verschiet ligt. De man en de vrouw hebben veel meegemaakt, mooie en pijnlijke dingen. Hun huwelijk en de geboorte van hun kinderen, de dood van hun zoon en het verlies van hun land. Land en zonen zijn belangrijke dingen in India. Het is de basis voor alles. En dat zijn ze kwijt. Er is ook hoop, de hoop die gevestigd is op de man die ervoor zal zorgen dat zij hun land terug krijgen. Er is liefde, de man wil zijn vrouw graag dik zien: dik is in India een teken van welvaart. Maar ook tragedie wordt voorgeschoteld, haast onvermijdelijk: de bruidsschat die niet betaald gaat kunnen worden, de zelfmoord die gaat volgen. De vreemdeling die aan het eind van het fragment opduikt maakt nieuwsgierig, hoopvol en angstig: zal hij een positieve of negatieve wending brengen?

Samuel Miranda: Sestina: Abuela (Poetry)
by EI

I understood this poem to be about getting older and changing over time, the relationship between the grandmother and the grandfather of the poet. Now I understand that the grandmother/father ha dementia. How much that is, is not clear. They were all very connected. For me the grandmother has dementia and the grandfather has witnessed this and may also feel that his mind is slipping away. Religion is important for the grandmother. The poem takes you on a journey through their mindset from both perspectives (grandparents and grandson). The sentence “There were things she didn’t want to see. That didn’t change with “age” tells me that somethings change, but not everything. Not even in dementia.

Sonora Jha – Foreign (prose)
by EI

A story about India near a river, so recognisable. Suicide using pesticide in male farmers, instigated by something that should bring happiness and joy. A daughter’s wedding that is being prepared and because of the limited resources, as a mass wedding organised by the government. It was supposed to help with the expenses, but tradition is called upon by the other party and weighs heavenly on the husband – not to break with tradition and not to shame the family. The wife is aware, but not (yet) in her husband’s mind. Times have been tough, loans have been taken. A dowry of 50,000 rupees pushes the man towards the inevitable – at least in his mind. Death seems in the end the only solution. 

HOWL by Allen Ginsberg
by EI

Is this a poem or something else? It reads like rambling and rambling, on and on, angry, weary, draining, exhausting to read, to listen to. The mind of a mad man? Difficult to follow and lost of references that make no sense, unless you explore. There is no structure, reflecting a chaotic life. Educated people, scholars who found themselves connected, in conclave with the established Society of their time. It speaks of freedom, freedom of being who you are and freedom of what you feel – not conforming with the rules and regulations and correctness. Being expelled, being arrested, being obscene, being admitted. While reading, I felt the anger, but also the sadness, dealing with everyday life, drugs, alcoholism, looking for something, trying to find oneself. With freedom of thinking, creating, living protesting against Society comes the dealing with the ramifications of its wrath. Accepting who you really are can be difficult.

HOWL : Allen Ginsberg (poëzie) door RO

Het verhaal: Een goede vriend ( Carl Salomon) van de dichter wordt opgenomen in een psychiatrische instelling ( Rockland). Carl is slim – misschien hoogbegaafd -. Het verblijf en de behandeling in de instelling stompen Carl verstandelijk en mentaal af. De auteur leeft met Carl mee, gaat mee in zijn denken, in zijn wanen en zijn handelingen maar blijft dromen dat Carl op een dag “thuis “ komt van een lange zoektocht.

Analyse:
Carl zijn “ anders zijn “ past niet in de gevestigde orde. Hij hoort in een gesticht. In het gedicht geeft de dichter af op geconditioneerde denkpatronen en denkbeelden over “hoe de dingen “zouden moeten zijn of hoe mensen zich zouden horen te gedragen. Hij wil dat denken ontstijgen. Hij haalt voorbeelden aan van mensen die de geordende maatschappij vreemd zijn of door de maatschappij verstoten zijn o.a. geestgestoorden, drugsverslaafden, exhibitionisten, daklozen, zwervers, activisten, homoseksuelen, nudisten, pedofielen, werklozen, prostituees. Het gedicht is een “schreeuw “om aandacht voor gemiste potentie van deze “ breinen “ als de maatschappij buiten de geijkte denkbeelden, denkpatronen en verwachtingen zou durven stappen en die groepen mensen zou omarmen om wie ze zijn en hoe ze de dingen zien. Ook de manier waarop het stuk is geschreven (een aaneenrijging van bestaande, zelfverzonnen woorden, geen leestekens, “ onzinnige zinnen” en gedachtesprongen, hoofdletters in het midden van zinnen ) is een trap tegen de “ manier waarop dingen zouden moeten zijn “. De schrijver laat zien dat “alles “ kan en dat ook die “ vrijheid “ schoonheid en nut heeft.

Leave a Reply

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

5,015 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress