De imprint van een klein kind

SHELIETA LACHMAN

Dom blondje. Dat is een uitdrukking die men gebruikt voor schoonheid zonder inhoud. Maar wat is mooi en wie bepaalt welke inhoud waardevoller is? Ik heb een mooi boekje. Het heeft de kleur van een dieproze woestijnroos. Niet springerig meisjesroze, maar mooi, diep, kalm, volwassen roze. Het handzaam formaatje past makkelijk in een damestas. De slimme afgeronde hoekjes van de kaft en de bladzijden maken kenbaar dat zij niet gekreukt wensen te worden. Het fluweelzachte gladde leer daarentegen, staat volledig in zijn kracht en staat toe dat het wordt aangeraakt en gestreeld. De krulletjes als versiering op de cover vragen erom. Het zachte lintje is de ‘steunpilaar’ om niet te vergeten waar je was gebleven.

IMG_3768

Ik was meteen verliefd op de buitenkant. ‘One-minute devotions for Women’, een rake titel aangezien ik trots ben op mijn vrouw-zijn. Ik las over het woordje –devotions- heen. ‘Women’ had het gedaan. Gehaast nam ik het boekje mee naar de kassa. Toen ik het die avond doorbladerde, kwam ik al gauw tot de conclusie dat de inhoud mij niets deed. Voor elke dag van het jaar een overdenking gebaseerd op een stukje heilige tekst. Op zich oké, maar voor mijn gevoel te benauwend. Tussen de regels door zag ik iemand van boven naar mij kijken met een opgeheven vinger. Ik zou dit niet lezen. God is love, not fear! Jammer, want ik had me verheugd op leesvoer in het vliegtuig terug naar huis. Ik had het iemand cadeau kunnen doen. Maar dat heb ik niet gedaan. Ik heb het gehouden voor mijzelf, gewoon omdat ik het mooi vind. En waarom niet eigenlijk. Waarom zou iets altijd belangrijk, leerrijk of functioneel moeten zijn. Het mag toch ook eens gewoon mooi zijn, je ogen strelen, je een happy gevoel geven? Toen ik deze gedachte voor het eerst kreeg, had ik het gevoel dat ik tegen alles inging, wat ik mijzelf aangeleerd had. Houd je niet bezig met onbenullige dingen, doe hard je best op school, maak geen grappen, wees serieus, je toekomst is belangrijk. Mijn ouders hebben vroeger hard gewerkt. Ze deden het voor ons, hun kinderen.

Het was een no-nonsense tijd, roerig en onzeker, in de jaren 70, zo voor de onafhankelijkheid. Twee jonge mensen, met vier kleine kinderen. Mijn moeder met een afgeronde lagere schoolopleiding en mijn vader net niet. Ik ben er vast een paar vergeten, maar mijn vader pakte alles aan wat hij maar kon krijgen aan werk. Hij was kapper, timmerman, elektricien, magazijnmeester. Opgeven bestond gewoon niet. Mijn moeder was heel creatief en had zich noodgedwongen aangeleerd om kleren te maken. Naast opvoeden, verzorgen, huishouden, en eten op tafel zetten hosselde ze als modiste. De hele buurt liep rond in creaties van haar hand. Zelfs onze onderbroekjes kwamen van de naaimachine. Wij, de kinderen, vonden rijst met melk en suiker heerlijk, ondanks die vaker op tafel stond. Deze twee mensen hadden één duidelijk doel: ‘Onze kinderen moeten studeren zodat zij het niet zo moeilijk hebben als wij’. Later, in Nederland, vonden mijn zus en ik een doos onder hun bed met spullen die uit Suriname was meeverhuisd. Wat mij raakte, was een stapeltje kwitanties. Het waren aflossingsbewijzen van het piepklein perceeltje aan de Naipalstraat, waar wij onze mooiste herinneringen hadden gehad. Met dubbeltjes en kwartjes per keer hadden ze het afgelost! We kregen allebei een brok in de keel, en beseften dat onze ouders niet alleen hard gewerkt hadden, maar ook hadden moeten afbreken wat ze met veel moeite hadden opgebouwd. Zij hadden zich voor ons opgeofferd.

Shelieta Lachman
Shelieta Lachman

Ik ervaar dat geen enkele gebeurtenis in ons leven zomaar is. Mijn ouders hebben hun eerste kind enkele weken na de geboorte verloren. Zou dat ook hebben gemaakt dat zij hun kroost zo hebben gekoesterd? Ik moet denken aan de ouders van de zes baby’s die maar twee weken hebben geleefd in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Een ziekenhuisbacterie kreeg de schuld. Het is onvoorstelbaar wat deze ouders zullen meemaken, en hoe het hen verder zal vormen. Hun baby’s is de ontdekkingsreis van het leven ontnomen. De ontdekkingsreis die ze zou leiden naar de kindertijd. Over deze tijd wil ik het hebben. Een tijd van meer begrijpen, maar nog steeds heel kwetsbaar zijn. Hier doen wij indrukken op die ons het leven later behoorlijk moeilijk kunnen maken. Een beeld of gebeurtenis, of zelfs een opmerking of een blik kan danig ingrijpen in ons verdere leven. Zo kwam het dat ik al geprogrammeerd was op m’n achtste: “we gaan naar Nederland om te studeren en daarna komen we terug. Goed je best doen op school en een diploma behalen, dat is het belangrijkste.” Maar wie had ooit gedacht hoe ver mijn geest deze programmering zou doorvoeren? Hoezo een kerstboom opzetten of Halloween vieren? Wat een nonsens om mee te doen aan de commercialisering die ons door de westerling is opgelegd. We hebben toch wel wat beters te doen dan alles slaafs te volgen? Dat was mijn standpunt toen ik jaren later zelf kinderen had. En dit is maar één voorbeeld van mijn overtuiging dat fun en mooi niet belangrijk waren.

Gelukkig heb ik aangevoeld dat er iets niet lekker zat en ben ik gaan graven naar de oorzaken. Een mooi roze boekje kopen, gewoon omdat het zo mooi is? Daar hoef ik mij niet schuldig om te voelen, weet ik nu. Er is niets mis met mooi, leuk, goed, happy en met kiezen voor jezelf. Het zijn zelfs cruciale elementen voor een gelukkig leven. Ik begrijp mijn ouders meer en meer. Ook zij waren als kind al geprogrammeerd. Ik heb bewondering voor hun moed, hun offers, hun visie, en hun vastberadenheid. Ze zijn geslaagd, hun kinderen hebben het werkelijk beter dan zij het hebben gehad. En ja, ook ik stimuleer mijn kinderen om te studeren, omdat ik vind dat ze daarmee een goede basis hebben om op eigen benen te staan. Wanneer mijn dochter van 20 mij vertelt dat ze heel erg haar best doet om BALANS te vinden tussen studeren, vriendschappen onderhouden, sporten, gezond eten en uitgaan; en wanneer mijn belhamel van 16 mij zegt: “Je moet niet zo negatief zijn má!” Dan maakt mijn hart een sprongetje.

 

 

 

Author: Ruth

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

4,922 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress